وقتی مردم در مورد استرس اکسیداتیو و پیری پوست صحبت می کنند، توضیح اغلب در کلاژن آسیب دیده متوقف می شود. که یک سوال مهم را بی پاسخ می گذارد:چه اتفاقی برای سلول هایی می افتد که قرار است جایگزین آن شوند؟
گونه های فعال اکسیژن(ROS)در طول فعالیت طبیعی سلولی تولید می شوند. مشکل زمانی ایجاد می شود که تولید آنها از ظرفیت پوست برای کنترل آنها فراتر رود، همانطور که ممکن است با قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش اتفاق بیفتد. ROS اضافی می تواند به DNA، پروتئین ها و لیپیدهای غشایی آسیب برساند. آنها همچنین سیگنال های سلولی را تغییر می دهند، بنابراین اثرات آنها فراتر از مولکول هایی است که مستقیماً اکسید می شوند. [پیری پوست-از تحقیقات پایه تا عمل بالینی، 2024] (https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11527680/)
آزمایشی که در سال 2025 توسط مک کارتی و کرنی انجام شد، نگاه دقیق تری را ارائه می دهد. محققان فیبروبلاستهای BJ انسان را پرورش دادند، سلولهایی که برای مطالعه بافت همبند پوست مورد استفاده قرار میگیرند و آنها را در معرض پراکسید هیدروژن برای القای استرس اکسیداتیو قرار دادند. یک گروه یک درمان واحد دریافت کرد. دیگری همان درمان را دریافت کرد و به دنبال آن چهار قرار گرفتن در معرض دوز کمتر- اضافی قرار گرفت. در شکل 2، تقریباً 79 درصد از سلولهای در معرض مکرر برای نشانگر پیری مثبت رنگآمیزی شدند، در مقایسه با 40 درصد پس از یک بار قرار گرفتن در معرض و 14 درصد در گروه شاهد درماننشده. آزمایشها سه تکرار بیولوژیکی را در هر گروه گزارش کردند. بیان ژن مرتبط{11}}کلاژن نیز کاهش یافت. اینها سلولهای کشت داده شده بودند، اما اندازه گیری چین و چروک یا کاهش کلاژن در داوطلبان{13} نبودند. [Frontiers in Aging, 2025](https://www.frontiersin.org/journals/aging/articles/10.3389/fragi.2025.1504977/full)
این به توضیح اینکه چرا مسیر چندین شاخه دارد کمک می کند. سیگنال دهی MAPK مربوط به ROS-می تواند AP-1 را فعال کند و آنزیم هایی را افزایش دهد که ماتریکس خارج سلولی را تجزیه می کنند. در همین حال، اختلال در سیگنال دهی TGF- /Smad می تواند تولید کلاژن را کاهش دهد. سیگنال دهی التهابی، از جمله فعالیت NF{9}}kB، فشار بیشتری را اضافه می کند. بافت موجود در حال تخریب است در حالی که جایگزینی آن کمتر قابل اعتماد می شود. [پیری پوست - از تحقیقات پایه تا عمل بالینی، 2024] (https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11527680/)
در مطالعه سال 2025 جزئیاتی وجود دارد که شایسته توجه است: قرار گرفتن در معرض مکرر فنوتیپ پیری قویتری ایجاد میکند، اما گروه مواجهه منفرد، پروفایل ترشحی التهابی بیشتری داشت. استرس اکسیداتیو بیشتر به معنای بیشتر شدن هر پاسخ التهابی نیست. [مک کارتی و کرنی، 2025](https://www.frontiersin.org/journals/aging/articles/10.3389/fragi.2025.1504977/full)
مطالعه ما این است که ROS از طریق آسیب بافتی و تغییر در نحوه رفتار سلول ها به پیری پوست کمک می کند. شواهد این ارتباط را تایید می کند.با این حال، محصولات مراقبت از پوست این پتانسیل را دارند که روند پیری پوست را کاهش دهند.